Jaak Put (†2017)

In memoriam Jaak Put (1942-2017)

Jaak Put

Jaak Put (1942-2017)

Het nieuwe jaar bracht helaas al snel slecht nieuws: op 31 januari stierf Jaak  totaal onverwacht ten gevolge van een hersenbloeding. Hij zou in maart zijn 75ste verjaardag vieren.

Jaak was een lid van het eerste uur. Aanvankelijk stond hij een aantal keer op de planken: in 1959 in De koning van Hoela Boela en in 1960 in De Normandische Haan en in Mijnheer Klaproos.

Al snel wist hij dat daar zijn toekomst niet lag. Hij maakte zich liever verdienstelijk achter de schermen. En dat deed hij. Na zijn legerdienst trouwde hij met Gabrielle Schaeken en toen zij in 1971 aan haar carrière bij ’t Fonteintje begon, was Jaak niet meer weg te denken uit de decorploeg en werd hij de vaste man achter de tapkraan. En toen dochter Vera ook in de voetsporen trad, moest hij wel actief blijven in de groep. En dat deed hij graag. Keer op keer slaagden “de mannen van ’t decor” erin om prachtige omkaderingen te bieden voor de acteurs en actrices. Onder leiding van wijlen Jos Keunen werden kastelen en landgoederen, boerderijen en bergen, huiskamers en dakappartementen op het podium van de Feestzaal gemonteerd. Maar de ploeg dunde uit. Werkmakkers vielen één na één weg en uiteindelijk waren Jaak en René Nijs nog alleen “van ’t decor”. En hoewel er steeds vaker gezegd werd “da gaat nie”, ging het toch elke keer weer en bleven de decors voor bewondering zorgen. Maar Jaak en René riepen steeds luider om nieuwe krachten en gelukkig werden die ook gevonden en konden zij het wat rustiger aan gaan doen.

Na de dood van Gabriëlle kreeg Jaak minder zin om zich nog zo in te zetten.Maar in het bestuur bleef hij aanwezig om zijn vaak ongezouten mening en (ook terechte) kritiek te geven en hij bleef de vaste man achter de toog in de Cor, tot de sluiting van de zaal ook daar een einde aan maakte. Maar Jaak bleef betrokken en hij keek erg uit naar het 60-jarig bestaan van de groep. Dat zal hij helaas niet meer meemaken, maar zijn naam zal niet weg te denken zijn uit de historiek van ’t Fonteintje.

Iemand van de groep verwoordde het als volgt:

“We hielden van je echtheid

en je waarheid

mens zonder franje..”

En dat was je, in een toneelwereld waarin niets ooit is wat het lijkt… een mens zonder franje…

Dag Jaak, bedankt voor alles… voor al die jaren…