De regisseurs

DE REGISSEURS

RAYMOND NULENS

Raymond Nulens

Raymond kwam bij de groep in 1974. Zijn eerste rol speelde hij in “Schandaal in Parijs” van Franz Arnold. Meteen was duidelijk dat we er een rasacteur bij hadden. Hij vertolkte grote rollen o.a. in “Plotseling thuis” van Francis Durbrigde, waarmee ’t Fonteintje de eerste plaats bereikte in het Provinciaal Toneeltornooi;  hij speelde de rol van de duivel in het openluchtspel “Mariken van Nimweghen” en de pastoor in “De Filozoof van Hagem”… Naast de vele hoofdrollen in kluchten en komedies schitterde hij in serieuze stukken als “De Blauwe Bergen”, “Het derde woord”, “Mevrouw Pilatus”, “Groenten uit Balen”, “Winnaars en verliezers” . Voor zijn rol in dit laatste stuk werd hij bekroond met de Prijs voor beste acteur.

Raymond volgde toneellessen aan de Stedelijke Academie bij Jan Troosters. Ook volgde hij de opleiding tot regisseur bij George Meeuwis.

In 1983 begon hij samen met Rob De Meulemeester met kindertoneel. Raymond nam de regie voor zijn rekening van stukken die door de leerlingen van de Stedelijke Basisschool van Koersel gespeeld werden. Zo bracht hij “Het meisje met de zwavelstokjes” in 1983, “Als zwervers ontwaken” in 1985, “Circus in Leefdorp” in 1986, “Vreemde kuren” in 1993, “De talatat van Achmedat” in 2002 …

In 1984 regisseerde hij zijn eerste stuk “Dorp der huichelaars” van A. Lamboo bij ’t Fonteintje.

Andere toneelverenigingen wisten zijn talent te waarderen, want Raymond speelde gastrollen in ’t Schuurke,  bij Het Hasselts Toneel en in Forum Zolder (De grog). Hij regisseerde “Alle Jahre Wieder” , een kerstspel van Marc de Bie bij Thalia Beverlo en bij het projecttheater De Kuip speelde hij mee in “Kat op een heet zinken dak” van Tennessee Williams.

Hij werd gevraagd voor gastoptredens in televisieseries (o.a. in Slisse en Cesar) en speelde mee in “De bossen van Vlaanderen”, een Vlaamse film.

Raymond regisseerde het honderdste stuk van onze vereniging in 2011 nl. “Mon komt uit het prison” van Ruud de Ridder.

Raymond speelt jaarlijks de titelrol in de grote Sinterklaasshow in het Casino van Beringen.

VERA PUT

Vera Put

Toneel is haar met de paplepel ingegoten. Vera is de dochter van Gabrielle Schaeken, die jarenlang samen met Piet Sabo een succesvol komisch duo vormde in de Koerselse toneelvereniging.

In 1981 was ze eindelijk oud genoeg om zelf te mogen meespelen. “De Blauwe Bergen” werd haar debuut.

Vanaf haar 14de volgde Vera lessen dictie, voordracht en toneel bij Jan Troosters aan de muziekacademie van Beringen.  Zeven jaar lang bracht Jan haar alles bij wat hij over toneel wist.  Ze deed eindexamen met grote onderscheiding, zowel voor voordracht als voor toneel.

In 1994 regisseerde ze haar eerste stuk bij ’t Fonteintje: “Teddybeertje”, een klucht van Frans Hijdra. Daarna volgden er nog vele, waaronder  klassiekers  als “Het gezin van Paemel” van Cyriel Buysse en “Waar de ster bleef stille staan” van Felix Timmermans. Voor dit laatste ontving ze van het Limburgs Toneelverbond een Hendrikje.  De grootste successen waren echter de kluchten van Jon van Eerd (“Tel uit je winst” in 2006, “Dubbel Op” in 2008 en “De Tante van Charlie” in 2011).

Vera geeft les aan de Vrije Middenschool in Zonhoven en daar regisseerde ze van 1991 tot 2005 om de twee jaar een  grote musical met telkens meer dan 100 deelnemende acteurs, actrices, zangers en dansers.

Hoewel ze regisseren fijn vindt, blijft zelf spelen haar grote passie en liefst nog in ‘serieuze stukken’. Ze kreeg tweemaal de Bijzondere Prijs in de categorie Actrices van het Limburgs Toneelverbond, o.a. voor haar rol van Germaine in “Groenten uit Balen” van Walter van den Broeck en voor de rol van Simonne in “Winnaars en verliezers” van Rudi Geldhof.

Vera speelde een gastrol in Het Forum in het stuk “De grog” en in het projecttheater de Kuip in Heusden speelde ze de rol van Maggy in “Kat op een heet zinken dak” van Tennessee Williams.

De regie van de jaarlijkse Sinterklaasshow in het Casino in Beringen is bij haar in veilige handen.

Oud-Regisseurs(s):

GUST PUT

Gust Put

Gust was reeds lid van ’t Fonteintje in 1961. Hij speelde de hoofdrol in tal van stukken, waaronder “Meeuwen boven Sorrento”. Voor deze rol kreeg hij bij de provinciale toneelwedstrijd de vermelding ‘Beste acteur’.

Gust volgde aanvankelijk na zijn werkuren lessen voordracht en dictie bij Rita Smets aan het Koninklijk Conservatorium te Hasselt . Na één jaar en een geslaagd examen (met o.a. Julien Schoenaerts in de jury) stopte hij omwille van promotie op zijn werk. Omdat het bloed echter kruipt waar het niet gaan kan, begon hij toch opnieuw lessen te volgen, ditmaal aan de Academie te Beringen waar hij onder de deskundige leiding van Jan Troosters na zes jaar op het eindexamen de regeringsmedaille behaalde met 92%. Ondertussen volgde hij ook reeds zijn eerste regiecursus, ingericht door het Inter Federaal Centrum Amateurtoneel. Van de 26 beginnende regisseurs voltooiden er zes de cursus na drie jaar.

In 1973 verliet Gust de groep voor een tijdje om elders nieuwe uitdagingen aan te gaan en zijn regielessen in praktijk om te zetten.  Hij regisseerde in Eksel, Zutendaal, Paal, Wijchmaal, Ham en Stal waar hij regelmatig mooie prijzen behaalde (o.a. met “Hink-stap-sprong” in Hadato Ham, “Rose Garden” in Berk en Breem Eksel, “Waarom slaap je, liefje” in Zutendaal).

In 1990 keerde hij terug naar ‘t Fonteintje: en hoe! Met de klucht “Nee schat, nu niet” van Ray Cooney werd een nieuw tijdperk ingezet. In 1993 waagde hij het zelfs om “Winnaars en verliezers” van Rudi Geldhof op de planken te brengen. Het stuk werd gespeeld voor de jury van het Limburgs Toneelverbond. Hoewel we net niet de eerste prijs behaalden, sleepte onze groep drie prijzen in de wacht waaronder de Bijzondere Prijs voor opgemerkt regiewerk voor Gust zelf.

“Maak plaats, mevrouw”, een andere kaskraker van Ray Cooney leverde een Hendrikje op voor Geert De Meulemeester voor zijn rol van Bobby Kitch. “Blootvoets in het park” van Neil Simon was ook een gedurfde, maar geslaagde keuze, want met dit stuk vielen we eveneens in de prijzen:  Geert De Meulemeester kreeg de Bijzondere Prijs in de categorie Acteurs voor zijn vertolking van Paul Bratter.

Gust heeft een voorliefde voor stukken van Ruud de Ridder, de Antwerpse successchrijver. Onder zijn leiding werden o.a.  “Mijn vrouw zit op Kreta”, “Onze pa heeft een lief”, “Mijne schoonzoon is nen Hollander”, “En toen was er kalkoen” gespeeld. Ook Ray Cooney is een van zijn favorieten. Van hem bracht hij o.a. “Nee schat, nu niet”, “Maak plaats, mevrouw”, “Chaos in suite 648”, “Kus van een Rus”, “Alles uit… behalve het licht” …

Na een open hartoperatie in 2009  is Gust naar eigen zeggen stilaan aan het afbouwen en de ijver aan het zoeken om in eigen groep nog iets te doen. Hij is zopas begonnen aan zijn 82ste regie nl.  de nieuwe productie van ’t Fonteintje “Daar zit een geurtje aan”  (opvoeringen in maart 2012). Zijn laatste productie buitenhuis zal in november 2012 in Eksel zijn.

Hopelijk hebben we vanaf dan het alleenrecht! Op naar de 100!